نقش جو در پرورش و پرواربندی دام:
در این پست به تعریف و بررسی آنالیز جو دامی، درصد مناسب استفاده و ترکیب در جیره انواع نشخوارکنندگان همچنین نگهداری و روش‌های استفاده جو می‌پردازیم.
جو (Barley): یک محصول دانه‌ای که در اغلب مناطق دنیا کشت می‌شود. جو اصولا در کشور ما به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین اقلام در جیره غذایی دام‌ها محسوب می‌شود. در ادامه به بررسی ارزش جو در پرواربندی همچنین بررسی ارزش غذایی جو می‌پردازیم.
استفاده از جو در خوراک دام از قدیم رواج داشته و یک ماده خوراکی ایده‌آل برای نشخوارکنندگان و غیر نشخوارکنندگان محسوب می‌شود. از دانه جو در مرحله اول جهت تأمین انرژی و در مرحله دوم تأمین پروتئین استفاده می‌شود. جو به‌طور میانگین بین 11 الی 12 درصد پروتئین دارد. ارزش جو به‌طور کلی به واریته، میزان پروتئین و وزن حجمی دانه بستگی دارد.
جو در مقایسه با ذرت، پروتئین، متیونین، لیزین، سیستئین و تریپتوفان بیشتری دارد و همچنین از نظر اسید آمینه لیزین همچنین ویتامین‌های a , d , e و ماده معدنی کلسیم فقیر می‌باشد. جو به دلیل سرعت سریع‌تر تخمیر نشاسته در مقایسه با ذرت، ترکیب همزمان‌تر انرژی و نیتروژن را فراهم می‌کند و در نتیجه باعث بهبود جذب مواد مغذی میکروبی می‌شود.
درصد مجاز استفاده از جو در جیره:
استفاده از جو نیز در گونه‌های مختلف حیوانات با محدودیت‌هایی روبه‌رو می‌باشد که در جیره‌نویسی حتما باید رعایت شود.
برای مثال حداکثر درصد استفاده از جو در:
پرواربندی گوساله: 50 درصد / گاو شیری 50 درصد / پرواربندی بره 25 درصد / نگهداری میش: 50 درصد / شیرخوارگی: 20 درصد / جیره رشد: 30 درصد / و در جیره پایانی 30 درصد باید رعایت شود.
آنالیز جو:
ماده خشک: 86 درصد
پروتئین خام: 12.3 درصد
الیاف خام: 5.1 درصد
خاکستر: 2.6 درصد
نشاسته: 57 درصد
چربی: 2.5 درصد
نگهداری و روش‌های استفاده از جو:
جو را در صورتی که به حداقل رطوبت لازمه رسیده است باید انبار کرد (حداکثر 13 درصد رطوبت داشته باشد) .به‌طور معمول جو را به حالت‌های مختلف از جمله به شکل کامل، غلتک زدن، آسیاب کردن و پلت می‌توان برای دام مورد استفاده قرار داد.
آسیاب کردن دانه جو می‌تواند مقدار جذب آن را نسبت به دانه کامل افزایش دهد. در نظر داشته باشید اگر از دانه جو خارجی استفاده می‌کنید به هیچ وجه به‌طور کامل در دسترس دام قرار ندهید.
استفاده از جو فرآوری‌شده:
طبق مطالعات در صورتی که دانه جو به‌طور کامل در دسترس دام قرار بگیرد به‌طور میانگین 52 درصد آن جذب شده و مابقی بدون تغییر شکل دفع می‌شوند. از این رو بهتر است جهت جذب بیشتر جو به‌طور کامل بلغور و یا آسیاب شود تا حداکثر جذب برسد.
فرآوری دانه از زمان‌های قدیم رواج داشته است. فرآوری ممکن است به چند تکه کردن دانه‌های جو الی به شکل آردی درآوردن صورت پذیرد.
خیساندن جو:
یکی از آداب سنتی در فرآوری جو خیساندن آن می‌باشد. از قدیم ایام قبل از استفاده از جو آن را به مدت 12 الی 24 ساعت در آب خیس کرده که باعث نرمی و متورم شدن دانه‌ها می‌شد و در عوض باعث افزایش خوش‌خوراکی می‌شد. بر اساس پژوهش‌های انجام شده نمی‌توان هیچ ارجحیتی را در این روش فرآوری در مقایسه با سایر روش‌ها در نظر گرفت. ولی به‌طور کل جهت پرواربندی بهتر این است که دانه‌ها به چند قطعه (به حالت بلغور یا آسیاب شده) در بیایند که از روش‌های آن می‌توان استفاده از آسیاب کردن با اسیاب‌های غلتکی و یا چکشی نام برد.
فرآیند کردن دانه‌ها برای استفاده گوسفندان:
در فرآوری کردن دانه‌ها از جمله جو برای دام سبکی مانند گوسفند بسیار مهم بوده و از عمل انتخابی در دانه‌ها جلوگیری می‌کند.
دیدگاه شما
در نسخهٔ محلی، اطلاعات روی همین سیستم ذخیره می‌شود و برای شرکت ارسال نمی‌شود.
