متابولیسم پروتئین در شکمبه

اغلب پروتئین‌های موجود در جیرهٔ حیوانات باید هضم و هیدرولیز شوند و برای عبور از لولهٔ گوارشی و جذب شدن به خون، به واحد‌های ساختمانی خود، یعنی اسید‌های آمینه تبدیل شوند.

بیشتر آمینواسیدها، مانند مونوساکاریدها، از طریق پمپ سدیمی جذب سلول می‌شوند. آمینواسیدها از چند منبع برای بدن تأمین می‌شوند:

1. پروتئین‌های اندوژن (Endogenous Protein) پروتئین‌هایی با منشأ داخلی هستند و از تخریب سلول‌های اپی‌تلیوم جدا شده از دستگاه گوارش به دست می‌آیند. این سلول‌ها توسط آنزیم‌های گوارشی هضم می‌شوند. فرمول محاسبهٔ پروتئین اندوژن: *(۴.۷۲× وزن ماده خشک جیره به کیلوگرم)* است. (Dairy NRC,2001)
2. پروتئین غذا (Feed Protein) این پروتئین، از طریق تغذیه به دست می‌آید. به‌طور کلی پروتئین‌هایی قابل مصرف در بدن هستند که قابل متابولیزه شدن باشند. (METABOLIZABLE PROTEIN) بر اساس 2001 NRC پروتئین‌های قابل متابولیسم (MP) از ۳ طریق تأمین می‌شوند: ۱. پروتئین میکروبی تولیدشده در شکمبه ۲. پروتئین به دست آمده از غذا که توسط میکروب‌های شکمبه قابل مصرف نباشد.
3. پروتئین‌های اندوژنوس در مبحث بعد در رابطه با "مدیریت مصرف پروتئین در تغذیه دام " بیشتر صحبت خواهیم کرد.