فرآیند فلیک کردن

فلیک کردن به فرآیندی اطلاق می‌شود که طی آن بذرها از میان غلتک‌های چرخان عبور می‌کنند و مساحت سطح بذرها افزایش می‌یابد. در دانه‌های روغنی، این فرآیند دسترسی به محتوای روغن یا چربی دانه‌ها را بهبود می‌بخشد. فلیک کردن با استفاده از دو روش اصلی انجام می‌شود:

فلیک کردن خشک

در این روش، گرمای خشک نقش مهمی در فلیک کردن محصول دارد. فلیک کردن سویا با استفاده از این روش با اعمال فشار کافی توسط غلتک‌های فولادی (آسیاب غلتکی) انجام می‌شود که باعث می‌شود سلول‌های گیاهی شکسته شوند. این امر اجازه می‌دهد که حلال‌های روغن بهتر به داخل سویا نفوذ کنند. بنابراین، این روش در فرآیند اکستروژن یا استخراج روغن از سویا استفاده می‌شود.

فلیک کردن با بخار

در این روش، گرما و آب (درمان حرارتی-آبی) به‌طور همزمان مورد استفاده قرار می‌گیرند. با تزریق بخار تحت فشار خاص، سویا یا هر بذر دیگری پخته می‌شود. برخی از عوامل ضدتغذیه‌ای در دانه‌های مختلف، به‌ویژه سویا، در این مرحله از بین می‌روند. پس از مرحله بخارپزی، بذرها وارد غلتک‌های ویژه شده و فرآیند فلیک کردن انجام می‌شود. محصول سویای تولیدشده با این روش به نام "فلیک پرچرب" شناخته می‌شود.