دانه ذرت و استفاده از آن در خوراک دام و طیور:
به‌طور کل دانه ذرت یکی از بهترین اقلام جهت تأمین انرژی شناخته می‌شود که به‌طور میانگین 10 درصد پروتئین داشته و کلسیم و ویتامین b پایینی داشته و بهتر است در کنار آن از مکمل‌های پروتئین استفاده شود. به‌طور کل 35 درصد می‌توان در کنسانتره از آن استفاده کرده، و در صورت استفاده بیش از حد باعث کاهش کیفیت گوشت می‌شود. ذرت جز گروه اقلامی با انرژی زیاد دسته‌بندی می‌شود، آن‌هایی که جهت افزایش تراکم و افزایش انرژی جیره مورد استفاده قرار می‌گیرد.
به‌طور کلی مواد پرانرژی پروتئین کمی دارند و انرژی حاصل آن‌ها به‌وسیله کربوهیدرات‌های به سهولت در دسترس مانند قند‌ها و نشاسته‌ها و یا به‌وسیله چربی تأمین می‌شود. با توجه به نوع جیره و گروه حیوان ممکن است درصد استفاده از آن‌ها در جیره تغییر یابد ولی به‌طور کلی استفاده از ذرت در نشخوارکنندگان 35 درصد کنسانتره را تشکیل می‌دهد.
ذرت بسیار خوش‌خوراک بوده و بهتر است جهت هضم و جذب بیشتر آسیاب و یا حداقل بلغور گردد. جهت توازن رضایت‌بخش جیره استفاده از مکمل‌هایی غنی از پروتئین ضروری است.
ترکیبات و ارزش غذایی دانه ذرت:
- ذرت به‌طور کل دارای
- پروتئین 10.4 درصد
- خاکستر 1.4 درصد
- نشاسته: 72.2 درصد
- کلسیم: 0.02 درصد
- فسفر: 0.33 درصد
- منیزیم: 0.12 درصد
- پتاسیم 0.33 درصد
مزایای تغذیه‌ای دانه ذرت:
ذرت انرژی زیاد همچنین چربی بیشتری نسبت به جو و گندم دارد (حدود دو برابر) و در مقابل پروتئین و کلسیم و مواد معدنی و الیاف آن کم می‌باشد. همچنین تجزیه آن در شکمبه با سرعت کمتری نسبت به گندم و جو انجام می‌شود. از این رو حداکثر درصد استفاده باید رعایت شود.
محدودیت تغذیه‌ای ذرت:
در گذشته اغلب دامداران آشنایی زیادی با دانه ذرت نداشته و تنها استفاده از جو را برای دام مناسب می‌دانستند که خوشبختانه پس از گذشت سالیان سال و مشاهده عملکرد مناسب استفاده از ترکیبات مختلف و جیره‌نویسی به کنسانتره روی آورده‌اند.
در مقابل کارخانه‌های کنسانتره گاها پیش آمده است که به دلیل گران‌تر بودن بعضی اقلام نسبت به غیره بدون محاسبه و تخصص اقدام به استفاده غیراصولی از درصد‌های مختلف اقلام در کنسانتره کرده و باعث کاهش کیفیت و عملکرد نامناسب در دام می‌شوند. گاها دیده شده در یک کنسانتره تا 50 درصد حتی از ذرت استفاده کرده‌اند.
حداکثر درصد مجاز استفاده ذرت در نشخوارکنندگان 35% از کنسانتره می‌باشد.
در جوجه 30 درصد و در مرغ‌های تخمی و گوشتی 50 درصد حداکثر مورد استفاده قرار گیرد.
محدودیت‌های استفاده از ذرت در جیره غذایی:
به‌طور کلی می‌توان از معایب استفاده بیش از حد دانه ذرت اشاره کرد به:
- با توجه به کمبود اسید امینه‌هایی مانند لیزین و تریپتوفان مصرف زیاد آن محدود شده است. استفاده زیاد از آن باعث چربی زیاد و نرم شدن گوشت گوسفند و گاو می‌شود.
- همچنین استفاده بیش از حد آن در گاو‌های شیری باعث کاهش کیفیت شیر شده و در بهترین حالت به ترکیب با جو باید مورد استفاده قرار بگیرد.
- ذرت به کپک‌ها و سموم مانند مایکوتوکسین‌ها بسیار حساس بوده و نباید رطوبت آن بالا باشد.
- نسبت به جو دیرهضم می‌باشد.
دیدگاه شما
در نسخهٔ محلی، اطلاعات روی همین سیستم ذخیره می‌شود و برای شرکت ارسال نمی‌شود.
