انواع پروتئین‌ها در تغذیه کاربردی نشخوارکنندگان

در تغذیه کاربردی گونه‌های مختلف حیوانات معمولاً مخلوطی از پروتئین‌های مختلف گیاهی و یا جانوری استفاده می‌شود تا تعادل مناسبی از اسید‌های آمینه مورد نیاز فراهم شود که با حداقل پروتئین خام اسید‌های آمینه مورد نیاز جهت نگهداری و تولید فراهم گردد.

در نشخوارکنندگان به علت عملکرد شکمبه بخشی از پروتئین غذا در شکمبه توسط میکروارگانیسم‌ها هضم شده و جهت ساخت پروتئین میکروبی استفاده می‌شود. به همین دلیل ماهیت پروتئین و ترکیب اسید‌های آمینه دریافتی تغییر می‌کند.

همان‌طور که گفته شد در نشخوارکنندگان تأمین پروتئین و اسید‌های آمینه مورد نیاز به شیوه دیگری انجام می‌شود. پروتئین خام در نشخوارکنندگان به دو بخش پروتئین قابل هضم در شکمبه (RDP) و پروتئین غیرقابل هضم در شکمبه (RUP) تقسیم می‌شود. به پروتئین غیرقابل هضم در شکمبه پروتئین عبوری یا Bypass Protein نیز گفته می‌شود. نکته بسیار مهم در تغذیه نشخوارکنندگان تأمین مقدار لازم از هر دو نوع پروتئین برای به دست آوردن بهترین بازدهی در تولید می‌باشد.